Met de huispremière van Adriana Lecoureur werd in Freiburg het feest rondom het 100-jarig bestaan van het theater voortgezet. Zonder grote sterren, maar met een gedegen ensemble. Een verfrissende ervaring: de sterrenopera ‘par excellence’ is ook zonder sterren een bezienswaardig stuk.

De nieuwe productie van Guillaume Tell bij het Opernhaus Zürich zit vol ironie en zelfspot. Zwitserland wordt geconfronteerd met haar mythen en wat daar vandaag nog van over is. Muzikaal krijgt Rossini’s opera een glansrijke uitvoering onder Gianluigi Gelmetti, terwijl Antonino Siragusa meesterlijk debuteert als Arnold.

De nieuwe productie van La Sonnambula in St. Gallen bevat geen Zwitserse landschappen, maar vier geweldig grote meubelstukken. En twee geweldige zangers in de hoofdrollen: Jane Archibald als Amina en Lawrence Brownlee als Elvino.

Zaterdagavond in Trossingen, zondagmorgen in Zürich: dit weekend waren nog geen 120 kilometer van elkaar verwijderd in twee concerten de uiteinden van de operawereld te beleven. Georgina von Benza zong aria’s in de Musikhochschule, Jonas Kaufmann zong liederen in het Opernhaus Zürich. Een grotere tegenstelling is moeilijk voor te stellen.

Met de Tristan und Isolde van het Opernhaus Zürich werd twee jaar geleden een klassieker geboren. Bernard Haitink leidt nu een reprise en zorgt voor opschudding door Waltraut Meier niet te laten zingen. Het is zeker een productie die je gezien moet hebben, maar misschien niet op dit moment.