Hoe beluister je een cd-opname van een opera die geschreven is voor een zangeres, een actrice (beide vertolken dezelfde rol) en een videoscherm? Makkelijk is het niet. Maar dankzij de beeldende muziek is The woman who walked into doors van Kris Defoort toch spannend.

De nieuwe Otello-opname van het London Symphony Orchestra onder leiding van Colin Davis is niet onverdeeld overtuigend. Maar de verrassend sterke Iago van Gerald Finley maakt erg veel goed.

Met de productie Richard III zette Orkater de afgelopen weken muziektheater pur sang op het toneel van de Stadsschouwburg Amsterdam. Muziektheater zoals het ooit door Brecht en Weill is bedacht en zoals je het tegenwoordig nog maar zelden ziet.

Hoera, we hebben een nieuwe tenor! En niet zomaar een tenor, een Italiaanse. Hij heet Vittorio Grigolo en heeft onder de pretentieuze titel De Italiaanse Tenor zijn eerste soloalbum bij Sony opgenomen. Een album dat over één ding geen misverstand laat bestaan: hij kan fantastisch zingen.

20 jaar oud en nu al een klassieker? Zeker. De Porgy en Bess die Simon Rattle in 1988 dirigeerde in Glyndebourne is zelfs legendarisch te noemen. De dirigent had een prachtig spelend en verrassend swingend London Philharmonic tot zijn beschikking, plus een cast om je vingers bij af te likken.