Home » Achtergrond, Binnenkort, Featured

De Wit: “De Johannes zingen voelt zinvol”

Enschede21 maart 2014 9 reacties

Voor de tweede keer zingt sopraan Hanneke de Wit de rol van Maria in de geënsceneerde Johannes Passion bij de Nederlandse Reisopera. Ze is blij dat ze er weer bij is. “Dit is een voorstelling waar je later nog eens over nadenkt en stil van wordt.”

Hanneke de Wit (foto: Marco Borggreve).

Hanneke de Wit (foto: Marco Borggreve).

Hanneke de Wit (37) zal voor de Nederlandse operaliefhebber geen onbekende naam zijn. Na het winnen van het Cristina Deutekom Concours in 2004 en de Caroline Kaart Prijs op het Internationaal Vocalisten Concours in 2006 is ze een bekend gezicht geworden op veel tonelen en podia in het land.

Ze was de afgelopen seizoenen veelvuldig te zien bij de Reisopera, onder meer in twee delen van Der Ring des Nibelungen, in Orfeo ed Euridice en in Hippolyte et Aricie. Verder is ze regelmatig te horen in oratoria en concerten, onder meer bij dirigenten als Philippe Herreweghe, Jan Willem de Vriend en Frans Brüggen.

Naast het zingen coacht De Wit in haar woonplaats Arnhem beroepszangers en in Groningen geeft ze les aan het Prins Claus Conservatorium. Daarmee is haar agenda in Nederland behoorlijk gevuld, waardoor de noodzaak om in het buitenland te klussen niet zo groot is. Dat komt goed uit, aangezien ze een jonge dochter heeft.

“Ik ga momenteel vooral voor oratoria naar het buitenland”, vertelt ze in een gesprek, een dag voor de première van de Johannes Passion in Enschede. “Voor oratoria ben je hooguit een paar weken weg, terwijl je voor een opera algauw drie maanden van huis bent.”

De combinatie van lesgeven en zingen bevalt De Wit goed. “Ik vind het erg leuk om zangers te begeleiden. Daarvoor moet je al je vermogens inzetten. Tegelijk wil ik geen ‘beste stuurlui aan wal’-indruk geven, dus zing ik zelf ook graag.”

Vlees en bloed

Vier weken lang heeft De Wit gerepeteerd voor de reprise van de Johannes Passion-productie van Dale Duesing, die van 21 maart tot en met 18 april door het land toert. In buurland Duitsland zou dat erg lang zijn voor het voorbereiden van een reprise, maar volgens de sopraan had het team en de cast de tijd echt nodig.

“Het idee van de productie is hetzelfde en met veel elementen waren we bekend, maar we hebben nu een andere dirigent, een paar andere solisten en een deels ander koor”, zegt ze. “Vorige keer voerden we het op met de Holland Baroque Society, nu met de Baroque Academy van het Nederlands Symfonieorkest onder leiding van Bach-specialist Klaas Stok. En we spelen alles op 440 Hz, een halve toon hoger.”

Hanneke de Wit in de Johannes Passion (foto: Marco Borggreve / Nederlandse Reisopera).

Hanneke de Wit in de Johannes Passion (foto: Marco Borggreve / Nederlandse Reisopera).

De Wit is zeer te spreken over de enscenering van Dale Duesing. “Het is fantastisch hoe doorleefd hij het werk aanvoelt. Hij wil alle menselijke emoties uit de verf laten komen en neemt met niets minder genoegen.”

Ten tijde van de première in 2011 was er de nodige scepsis over het ensceneren van het oratorium, herinnert De Wit zich. Maar die aarzeling maakte na de première plaats voor veel bewondering. De sopraan dicht dat toe aan de “niet te nadrukkelijke” aanpak van Duesing.

“Het is niet als in de film van Mel Gibson, waarin het één nog gruwelijker is dan het andere. Het is een productie van vlees en bloed, maar dan niet letterlijk. Je wordt in het verhaal getrokken, zonder dat we kunstgrepen hoeven toe te passen. Het is een menselijke versie, met respect voor het werk. We laten zien wat er geschreven staat.”

De Wit denkt dat bepaalde dingen nog beter naar voren zullen komen in de reprise. “We zijn in de uitwerking van de wat fijnzinniger details nog verder gekomen. Kleine bewegingen, kleine gebaren, kleine details in je houding… Ik denk dat dat het idee van de regie nog inzichtelijker zal maken. Hoe beter je speelt, hoe beter de regie uit de verf komt.”

Vooral voor mensen die gewend zijn de Johannes concertante te horen, is de productie zeer geschikt, denkt De Wit. “Bij concertante uitvoeringen is het, om eerlijk te zijn, soms wachten op de aria’s. ‘Praat maar door’, denk je dan. In deze enscenering is dat helemaal niet zo. De Evangelist vertelt echt het verhaal, wat bijna nog spannender is dan de aria’s.”

In de huid

De reprise van de Johannes Passion is van 21 maart t/m 18 april in het land te zien.

De reprise van de Johannes Passion is van 21 maart t/m 18 april in het land te zien.

De Wit zingt de rol van Maria, de moeder van Jezus. En hoewel ze met alle plezier opera’s zingt, voelt deze rol extra bijzonder. “Het is mooi en echt zinvol om aan dit stuk mee te werken”, zegt ze. “Op een bepaalde manier is het verhaal nog echter. Het is meer betekenend dan een operaverhaal over twee mensen die een liefdesrelatie krijgen, waarna de één uiteindelijk van een toren springt en de ander wanhopig achterblijft…”

De sopraan denkt dat de regie universele thema’s uit het verhaal haalt. “Het gaat om verkettering en om het verliezen van mensen. De één zal daarbij letterlijk aan zijn Messias denken, de ander misschien eerder aan zijn echtgenote.”

Zelf is De Wit van katholieke huize en als ze in de huid van Maria kruipt, komt het verhaal helemaal voor haar tot leven. Dat is niet makkelijk. “Het is een zware voorstelling. In mijn rol voel ik me echt de moeder van Christus. Ik zie en voel dus dat mijn kind gekruisigd wordt. Dat valt niet mee.”

Shift

Behalve de serie Johannes Passions zingt Hanneke de Wit in de passietijd nog een Matthäus-Passion met Het Gelders Orkest. Een andere Johannes in concertante setting wil ze nu niet zingen. “Dat zou ik niet kunnen. Ik wil de Johannes bewaren voor deze productie.”

Ook na de passietijd staan er de nodige oratoria op het programma van De Wit. Toekomstige operaprojecten zijn nog niet helemaal uitgelijnd. “Ik zit in een ‘shift’ naar een zwaarder stemvak”, legt ze uit. “Rollen als de Marschallin, Arabella, Ariadne en Agathe zitten eraan te komen, maar je moet zoiets de tijd geven. Op dit moment zit ik dus een beetje tussen twee stemvakperiodes. Maar dat laat zich goed combineren met de gezinsopbouw.”

De Johannes Passion is in negen steden te zien, waaronder in het Lucent Danstheater op 10 april. Zie voor meer informatie de website van de Nederlandse Reisopera. Zie ook de persoonlijke website van Hanneke de Wit.

door

9 reacties »

  • kersten zei:

    Sorry, maar bij het beluisteren van opnamen van deze prachtzangeres
    word ik helaas soms `n tikje afgeleid door een incidenteel opduikend uitspraakeigenaardigheidje: die gemouilleerde n (bv.`wonje` voor Wonne). Merkwaardig.

  • Julia zei:

    oooh, ik vond haar zo ontzettend nep, zal wel door die katholieke achtergrond komen.

  • kersten zei:

    Hoezo, Julia, `ontzettend nep`?

  • Julia zei:

    die inleving gaat niet dieper dan de bovenste laag, als het ware, ze is daarachter met heel veel andere dingen bezig en laat ons niet haar ware inleving zien. mooi zingen kan iedereen wel, maar ze zet zichzelf neer, niet haar rol, dat vind ik nep, ik wil haar ego niet zien. maria was geen amerikaanse evangelical of jehova’s getuige, maar gewoon een moeder. en deze sopraan lijkt niet bereid haar ego aan de kant te zetten. dat vind ik vervelend om naar te kijken, snap je?

  • kersten zei:

    Als ik je goed begrijp vind je haar uitspraak: `In mijn rol voel ik me echt de moeder van Christus, ik zie en voel dus dat mijn kind gekruisigd wordt` niet voldoende. Ik zou zeggen: mijn liefje, wat wil je nog meer.

  • kersten zei:

    (PS)
    Om je vraag te beantwoorden: nee, ik heb je ongetwijfeld niet gesnapt. Misschien heeft het iets te maken met het feit dat iedere muziekliefhebber, gelovig of niet, van bv. een Johannes Passion kan genieten. Ik vermoed overigens dat we het kader van ons Magazine dreigen te overschrijden, Julia.

  • Julia zei:

    “niet voldoende”, nee inderdaad, zoiets kan iedereen wel zeggen, maar het laten zien en onomwonden laten voelen is echt een tweede. zoals ik al zei, er zit iets anders in de weg, haar ego, of een andere “verborgen agenda”, hoe je het maar wilt noemen, maar het is niet puur
    de vorige keer heb ik namelijk deze passie gezien bij de reisopera en die andere zangers zijn wel oprecht in dat opzicht, al vond ik het koor ook niet altijd helemaal lekker erbij. ik denk dat dat hier relevanter is dan je uitspraak opmerking over wonne/wonje 😉 waar ik het trouwens ook mee eens ben hoor, best genant als je je bedenkt dat ze ook duits heeft gestudeerd, maar ja, iedereen kan tegenwoordig naar de universiteit lijkt het wel…

  • kersten zei:

    Oké, ik ben er (geloof ik). In jouw beleving is ze in het interview
    fake en op het podium gewoon een slechte stemactrice.

  • Julia zei:

    bijna, mijn liefje, ik vind dat je het iets te oppervlakkig omschrijft. het gaat dus wat dieper dan een slechte stemactrice zijn, ze gaat niet ver genoeg en dat zien en voelen wij als publiek, ze stelt zich niet helemaal open. als iemand persoonlijke problemen heeft, dan voel je toch ook meteen dat iets niet helemaal klopt?

Laat uw reactie achter!

Hieronder kunt u een reactie geven op dit artikel.

Operaliefhebbers: wees aardig voor elkaar. Houd het taalgebruik netjes en blijf bij het onderwerp.