Home » Achtergrond, Featured

Youtube-portret: hartverscheurende aria’s

26 september 2011 1 reactie

Tranen, ze zijn geen ongebruikelijke accessoire van een avondje opera. En soms gaan de emoties zelfs dieper. Hartverscheurend wordt het dan. Een portret in beeld van tien hartverscheurende aria’s. Met dank aan Youtube.

‘Sola, perduta, abbandonata’, Manon Lescaut (Puccini)
Manon Lescaut en Des Grieux dwalen door de woestijn, op zoek naar een Britse nederzetting. Des Grieux gaat op zoek naar water, terwijl Manon van uitputting neerzakt. ‘Sola, perduta, abbandonata’, alleen, verloren, verlaten. Ze jammert om haar fatale lot en schreeuwt uit dat ze niet wil sterven (‘No! Non voglio morir!’).

Manon wordt gezongen door Renata Scotto.

‘Rachel, quand du Seigneur’, La Juive (Halévy)
Eléazar is een Joodse goudsmid. In het verleden heeft hij de dochter van de kardinaal, Rachel, gered uit een branded huis en haar opgevoed als zijn eigen dochter. Door een verboden liefdesrelatie tussen de christelijke prins Léopold en Rachel is Eléazar echter met zijn dochter in de gevangenis beland, met de doodstraf in het vooruitschiet.

De enige manier om Rachel te redden, is aan de kardinaal onthullen dat ze zijn dochter is. Maar daarmee geeft Eléazar zijn kans op wraak op de kardinaal uit handen en geeft hij Rachel ‘terug’ aan de christenen. In grote wanhoop en vertwijfeling zingt hij ‘Rachel, quand du Seigneur’.

Eléazar wordt gezongen door Neil Shicoff.

‘When I am laid’, Dido and Aeneas (Purcell)
Aeneas heeft Dido, koningin van Carthago, in opdracht van de goden verlaten. Achtergebleven sterft Dido van verdriet. In ‘When I am laid’ neemt ze afscheid van haar vertrouwelinge Belinda. ,,Remember me, remember me, but ah! forget my fate.

Dido wordt gezongen door Malena Ernman.

‘Con onor muore’, Madama Butterfly (Puccini)
De vijftienjarige geisha Cio-Cio-San (Butterfly) trouwt met een Amerikaans officier, maar hij gaat al snel terug naar zijn thuisland en laat het meisje alleen achter, vanwege het huwelijk ook in de steek gelaten door haar familie. Drie jaar wacht ze op de terugkeer van haar echtgenoot. Maar als hij dan eindelijk verschijnt, blijkt hij met een Amerikaanse te zijn getrouwd.

Cio-Cio-San staat op het punt zelfmoord te plegen (‘Con onor muore’) als haar zoontje komt binnenrennen. Ze neemt in tranen afscheid van hem en steekt zich dan dood.

Butterfly wordt gezongen door Mirella Freni.

‘Ella giammai m’amò’, Don Carlo (Verdi)
Koning Philip II beseft dat zijn vrouw Elisabeth niet van hem houdt en nooit van hem zal houden. Hij wenst dat hij in de hoofden van anderen zou kunnen kijken, maar die macht is hem door de kroon niet gegeven. Hij realiseert zich dat hij pas vrede zal vinden als hij in zijn graf in Escorial ligt.

Philip II wordt gezongen door Ferruccio Furlanetto.

‘Vesti la giubba’, Pagliacci (Leoncavallo)
Canio is de leider van een groepje rondreizende komedianten. Vlak voor een optreden ontdekt hij dat zijn vrouw Nedda hem ontrouw is met de jonge boer Silvio. Toch moet hij het toneel weer op, geschminkt als clown. Hij zingt ‘Vesti la giubba’ (doe je kostuum aan), wat eindigt in de luide uitroep: ‘Ridi, Pagliaccio’ (lach, clown!).

Canio wordt gezongen door Plácido Domingo.

‘Look! Through the port comes the moonshine astray!’, Billy Budd (Britten)
Billy is ter dood veroordeeld nadat hij John Claggart heeft neergestoken. In zijn cel bereidt hij zich voor op zijn executie.

Billy wordt gezongen door Thomas Allen.

‘Che farò senza Euridice’, Orfeo ed Euridice (Gluck)
Orfeo heeft toestemming gekregen om zijn geliefde Euridice uit de onderwereld te halen. Hij mag alleen niet naar haar omkijken op de weg terug. Die verleiding kan hij echter niet aan en hij kijkt om. Euridice sterft en Orfeo betreurt zijn lot in ‘Che farò senza Euridce’ (‘Wat moet ik zonder Euridice?’).

Orfeo wordt gezongen door Dame Janet Baker.

‘Dormono entrambi!’, Norma (Bellini)
De hogepriesteres Norma heeft in het geheim twee kinderen gekregen bij de Romein Pollione. Als Pollione haar links laat liggen voor een jongere priesteres, wil Norma haar kinderen doden (‘Dormono entrambi!’), maar ze kan er niet toe komen, want haar liefde voor haar kinderen is te groot (‘Teneri figli’).

Norma wordt gezongen door Montserrat Caballé.

‘Amami Alfredo’, La Traviata (Verdi)
Violetta is er door de vader van Alfredo van overtuigd dat ze hem moet verlaten. Ze schrijft hem een afscheidsbrief, maar juist dan komt hij binnen. Ze kan hem niet zeggen wat er gebeurd is, maar kan ook haar emoties niet onder controle houden. Ze klampt zich aan hem vast en sneekt: ‘Amami Alfredo’, ‘hou van me, Alfredo’.

Violetta wordt gezongen door Angela Gheorghiu.

Uiteraard is deze selectie van tien zeer beperkt. Mist u een hartverscheurende aria die echt in dit rijtje thuishoort? Schrijf de redactie (redactie@operamagazine.nl) of plaats een reactie onder het artikel, en de aria wordt toegevoegd!

Toevoegingen van lezers:

‘Ch’ella mi creda’ uit La fanciulla del West (Puccini):

door

1 reactie »

Laat uw reactie achter!

Hieronder kunt u een reactie geven op dit artikel.

Operaliefhebbers: wees aardig voor elkaar. Houd het taalgebruik netjes en blijf bij het onderwerp.