Met een tweede reeks L’elisir d’amores besluit De Nederlandse Opera deze weken haar seizoen. Het lijkt een perfect einde, maar dat is het niet. Althans, gisteravond (28/6) niet. Het ontbrak de voorstelling aan schwung en het rammelde muzikaal aan vele kanten.

Valentina Farcas met Dmitry Korchak en het Koor van De Nederlandse Opera (foto: Marco Borggreve).

Eind oktober 2009 hernam De Nederlandse Opera (DNO) voor het eerst de Elisir-productie die Guy Joosten in 2001 maakte. De vrolijke dorpskomedie van Donizetti werd vijfmaal gespeeld, de overige zeven voorstellingen volgen nu, in juni en juli. Een heerlijk luchtig, feestelijk einde van het seizoen. Zou je denken.

In oktober kon de groteske ‘showbizz’-regie van Joosten me wel amuseren. Hoewel het z’n mankementen had, hielpen de verrassende vondsten van de regisseur je de avond wel door.

Nu dat verrassende niet meer verrassend was, bleek de productie weinig meer om het lijf te hebben. Het was veel show, maar weinig hart. De personages waren niet meer dan typetjes, de vele dansjes en gebaren kwamen gekunsteld over en bovenal proefde ik niets van de warme sfeer die L’elisir d’amore zo duidelijk ademt.

De glitter en glamour van Joosten ontdeden de opera van haar aanstekelijke plezier, haar emoties en haar tedere momenten. Anders gezegd: er was veel drank, maar weinig liefde. En dan klopt er toch iets niet, als de hele avond over een liefdesdrankje gaat…

Nu is bijna iedere productie te redden door goede muzikale inbreng, maar ook op dat front viel weinig te beleven. De invallende maestro Daniele Callegari van eind vorig jaar was vervangen door de oorspronkelijk voor de hele serie gecontracteerde Riccardo Frizza, maar net als zijn landgenoot wist Frizza geen balans en kleur in de voorstelling aan te brengen.

Daar kwam bij dat hij de touwtjes niet strak in handen had: solisten en orkest gingen regelmatig hun eigen weg. Zelfs het anders zo onberispelijke DNO-koor beleefde een minder bezielde avond.

De andere nieuwkomer, Renato Girolami als ‘dottor’ Dulcamara, bracht evenmin verbetering. Sterker nog, ik vond hem minder overtuigend dan Lucio Gallo in oktober. Misschien dat hij in een andere regie wel een leuke Dulcamara is, maar als Joostens Elvis-lookalike kwam hij niet uit de verf. Daarbij was zijn zang ook niet erg verfijnd.

Valentina Farcas als Adina met Tommi Hakala als Belcore (foto: Marco Borggreve).

De andere solisten waren ook bij de eerste speelreeks van de partij. Ik kreeg echter het idee dat ze de productie een beetje beu waren. In oktober vond ik ze al niet allemaal even imponerend, nu was mijn indruk nog minder.

Valentina Farcas is simpelweg te klein van stem voor een leuke Adina. In de ensemblestukken en finales verdween ze compleet, terwijl ze ook solo maar een schamel geluid wist te produceren. Daarnaast was ze dit keer ook niet zo levendig in haar spel en uitstraling.

Tommi Hakala bulderde veel als Belcore, maar had weinig echte charme en was net als de anderen eendimensionaal. Dmitry Korchak (Nemorino) liet met voorsprong de beste stem horen, maar wist daarmee zijn rol niet van de grond te krijgen. Zijn zang vond ik te vlak, hoewel hij wel een paar mooie momenten had.

Het idee van DNO om het seizoen met het tintelende liefdesverhaal van Donizetti te eindigen, was helemaal niet zo gek. Helaas leken de uitvoerenden weinig puf te hebben om het liefdesdrankje nog een keer te laten bruisen.

L’elisir d’amore is tot en met 11 juli nog zes keer te zien in Het Muziektheater in Amsterdam. Zie voor meer informatie de website van De Nederlandse Opera.

door Jordi Kooiman

Lees ook:

• IOP besluit seizoen met matige Nabucco
  Op een hoogtepunt eindigt Internationale Opera Producties haar seizoen naar mijn idee niet. Het gezelschap sluit af met Verdi's schitterende Nabucco, maar ondanks vlagen van muzikale schoonheid vind ik de productie te statisch en te mat.... [...]
• Reisopera besluit seizoen met La Bohème
  De Nationale Reisopera sluit zijn seizoen af met één van de populairste opera's aller tijden: La Bohème van Giacomo Puccini. Het liefdesduo uit de opera wordt vertolkt door Anita Watson en Rafael Davila.... [...]
• Prégardien besluit seizoen Grote Zangers
  Christoph Prégardien sluit op dinsdag 24 mei het eerste seizoen van de Serie Grote Zangers af in het Muziekgebouw aan 't IJ. De Duitse tenor zingt Dichterliebe van Schumann en diverse liederen van Mahler.... [...]
• Een Carmen zonder zout
  Een boeiende, sterk verhalende regie en enkele heerlijke stemmen ten spijt, kwam de nieuwe Carmen van De Nederlandse Opera gisteravond (22/6) niet helemaal uit de verf. Wat vooral ontbrak, was zout, dat wat de smaak compleet maakt. En dat lag vooral aan Carmen zelf.... [...]
• Salome met legendes besluit Verbier Festival
  Met een concertante uitvoering van Salome, geleid door Valery Gergiev, kwam de zeventiende editie van het Verbier Festival dit weekend ten einde. Grote namen als Deborah Voigt als een uitstekende Salome en de ongelofelijke Dame Gwyneth Jones als Herodias trokken vele operaliefhebbers naar de alpen van Valois.... [...]