Home » CD-recensies

Michael Baba zingt mooie Parsifal

19 november 2009 1 reactie

Onder leiding van Gustav Kuhn werd in juli 2007 Richard Wagners Parsifal opgenomen. Col Legno bracht de opname onlangs uit. Hoewel al mijn Wagner-ergenissen opborrelden tijdens het luisteren, denk ik dat het een cd is die er mag wezen. Met Michael Baba als een mooie Parsifal.

Parsifal. Op cd. De gedachte eraan doet me bij voorbaat hunkeren naar een uitweg – ik zal het maar eerlijk zeggen. Niet dat ik de muziek niet mooi vind. Integendeel. De wijdse melodieën die je allerlei grootse landschappen voorschilderen, zijn om van te smullen. Evenals de vrome, verstilde sferen, met religieuze koren en een prachtig ingepast orgel.

ParsifalMaar het is zo langdradig. Waar Mozart een halve seconde voor nodig heeft, doet Wagner een kwartier over. Terwijl het verhaal zo simpel is: de graalridders kwijnen weg want ze missen hun heilige speer, Parsifal verschijnt, wordt niet begrepen, maar brengt na wat omzwervingen de speer terug. Heb je daar nu bijna vier uur voor nodig?

En dan is het ook nog eens allemaal zo aan elkaar geplakt, als één grote brei die een paar uur lang in hetzelfde statige tempo aan je voorbijtrekt. Helemaal als je er geen plaatjes bij hebt, is het vechten tegen de slaap.

Daarbij kunnen de zogenoemde Wagner-stemmen me niet echt bekoren. Al dat geschreeuw en gebrul, er spreekt voor mij weinig schoonheid uit. Vooral de vrouwenpartijen zijn onaantrekkelijk: die gierende zang past niet echt in het beeld dat ik van vrouwelijkheid heb.

Maar goed, ondanks al mijn vooroordelen en ergernissen over Wagner heb ik relatief gezien best plezier beleefd aan de nieuwe opname van Parsifal, die in juli 2007 live geregistreerd werd tijdens de Tiroler Festspiele Erl.

Dat mag met name op het conto geschreven worden van Michael Baba, de tenor die de titelrol vertolkt. Hij doet dat bewonderenswaardig. Zijn stem gaat niet zo zwabberen van alle krachtinspanningen – zoals je vaak bij Wagner hoort – maar blijft lekker compact en daardoor erg fraai. Lyrisch ook, met gemakkelijk klinkende hoogte.

Een andere opvaller vind ik Manfred Hemm als Gurnemanz. Al na zijn eerste paar zinnen heeft hij mij gewonnen. Zijn stem is een groot voertuig. Soms een beetje loom qua expressie, maar altijd bekoorlijk van klank.

De andere solisten zijn prima. De enige die me tegenvalt, is Kundry, gezongen door Martina Tomcic. Ze is moeilijk verstaanbaar en zet haar noten vaak wankel in om er vervolgens met fiks vibrato gas op te geven. Het komt loodzwaar over.

Het koor en orkest van het festival onder leiding van Gustav Kuhn (de oprichter van de Tiroler Festspiele) weten sterke sferen op te roepen, maar hadden als buffer tegen slaapneigingen wel wat meer mogen variëren in tempo.

Ik zou de cd niet aanschaffen, maar ik schat in dat het voor Wagner-liefhebbers geen beroerde opname is. Al denk ik dat Parsifal met plaatjes – op dvd dus – een stuk interessanter is.

door

Parsifal
Richard Wagner

Uitgevoerd door: Koor en orkest van de Tiroler Festspiele Erl onder leiding van Gustav Kuhn.
Solisten: Michael Baba, Martina Tomcic, Manfred Hemm, Michael Kupfer, Thomas Gazheli en Michael Doumas.
Uitgever: Col Legno (WWE 60016)

1 reactie »

  • Frits de Klerk zei:

    Merkwaardig! Zo te lezen heb je weinig van en over Wagner tot je laten doordringen. Je vindt alles slaapverwekkend… Dan toch een recensie schrijven?

    Ik heb Manfred Hemm de rol van Gurnemanz (dus niet Grunemanz!)in een prachtige uitvoering gehoord in het Anhaltisches Theater in Dessau; Een absolute topzanger in een topuitvoering van Parsifal.

    Richard Wagner heeft voor een ware revolutie gezorgd in de muziekgeschiedenis. Over het algemeen laat men de moderne muziek beginnen bij de eerste maat van Tristan und Isolde. Er zijn weinig componisten en dirigenten geweest die het belang van Richard Wagner hebben onderschat. Een kwart van alle muziek, bijvoorbeeld, die Gustav Mahler in zijn grote periode als direkteur van de Opera in Wenen gedirigeerd heeft, was van Richard Wagner.

    Ik verplicht je niet om zijn muziek mooi te vinden maar… ben jij dan de juiste persoon om een recensie te schrijven? De muziek van Richard Wagner wegzetten als slaapverwekkend gaat wel heel ver. Je hebt daarmee geen recensie over een uitvoering van Parsifal geschreven, maar over Parsifal zelf. Bizar!

    Vraagje: Waarom schrijf je niet over muziek die je mooi vindt. Dat geeft je meer autoriteit bij het recenseren van een bepaalde uitvoering daarvan. Nu komt je recensie bij mij wat dommig over…

Laat uw reactie achter!

Hieronder kunt u een reactie geven op dit artikel.

Operaliefhebbers: wees aardig voor elkaar. Houd het taalgebruik netjes en blijf bij het onderwerp.