Home » Operarecensie

Matinee opent met zinderende Boccanegra

18 september 2017 5 reacties

Op zaterdagmiddag 16 september ging het nieuwe seizoen van de NTR ZaterdagMatinee van start met een topuitvoering van Verdi’s Simon Boccanegra, met Dimitri Platanias en Lianna Haroutounian als ontroerend vader-dochterpaar.

De ster van de voorstelling: bariton Dimitri Platanias, die een magistrale Boccanegra zong.

Simon Boccanegra is niet één van Verdi’s makkelijkste opera’s. De handeling is vrij complex, niet altijd even publieksvriendelijk gedoseerd en niet op alle punten even geloofwaardig. Toch maakt de dramatische uitdrukkingskracht van het werk het naar mijn mening één van Verdi’s mooiste opera’s: de manier waarop niet alleen de tedere liefde tussen vader en dochter Boccanegra, maar ook de politieke intriges muzikaal vormgegeven zijn, zijn weergaloos.

In het werk zijn het persoonlijke en het politieke nauw met elkaar verweven. Boccanegra heeft op beide vlakken weinig geluk, ondanks zijn goede bedoelingen. Op het persoonlijke vlak koestert Fiesco, de vader van zijn overleden geliefde, wrok tegen hem en is zijn verloren-maar-hervonden dochter Amelia smoorverliefd op Gabriele Adorno, zijn politieke vijand. Er ontstaat pas harmonie in Boccanegra’s familieleven als het voor hem te laat is.

Ook op politiek vlak lukt het Boccanegra niet om eenheid te creëren: zijn pleidooi voor vrede (of dat nu met Venetië is of tussen de strijdende klassen van patriciërs en plebejers in Genua) lijkt weinig effect te hebben. Er gloort politiek pas echt hoop met de opvolging door Adorno als doge.

De verschillende kanten van Boccanegra – liefhebbende vader, gefrustreerd politicus, idealistische dromer en gepassioneerd man – werden door de Griekse bariton Dimitri Platanias magistraal tot uitdrukking gebracht. Platanias is een échte Verdi-bariton, met een warme, karaktervolle stem, waarmee hij niet alleen moeiteloos boven orkestgeweld uitkomt, maar ook de tederste, honingzoete muzikale lijnen feilloos kan uitspinnen.

Lianna Haroutounian zong een ontroerende, doorleefde Amelia Grimaldi/Maria. De Armeense sopraan beschikt over een prachtige laagte en soepelheid in de hoogte en ze ging zichtbaar volledig op in haar rol: geen moment spiekte ze op de bladmuziek waar haar collega’s soms niet helemaal los van wisten te komen. Het was een groot genoegen haar weer te horen na haar evenzo indrukwekkende Cio-Cio-San in de ZaterdagMatinee.

De uitstekend gecaste Italiaanse tenor Giorgio Berrugi zong een zoetgevooisde Gabriele Adorno met een stralende hoogte, al kwam hij voor een zanger die dezelfde rol bij La Scala heeft gezongen wel vrij weinig los van zijn bladmuziek. De geroutineerde Poolse bas Rafal Siwek zong een overtuigende Jacopo Fiesco.

De Italiaanse bariton Ernesto Petti haalde als Paolo Albiani het hoge niveau van zijn collega’s net niet: zijn stem leek ‘body’ te missen, waardoor de kwaadaardigheid van het karakter –een soort proto-Iago – niet helemaal overtuigend uit de verf kwam. In de kleinere rollen van Pietro en kapitein vielen Tomeu Bibiloni en Leon van Liere in positieve zin op.

Het Radio Filharmonisch Orkest was onder de bezielende leiding van vaste gastdirigent James Gaffigan uitstekend op dreef: zelden heb ik het geweld van de raadskamer of de ijlende klanken van de strijkers zo voortreffelijk horen spelen.

Ook het Groot Omroepkoor verdient een diepe buiging voor de manier waarop ze de verschillende gemoedstoestanden van het volk van Genua tot uitdrukking wisten te brengen.

door

Simon Boccanegra
Giuseppe Verdi

Uitgevoerd door: Radio Filharmonisch Orkest en Groot Omroepkoor onder leiding van James Gaffigan.
Solisten: Dimitri Platanias, Lianna Haroutounian, Rafael Siwek, Giorgio Berrugi, Ernesto Petti, Tomeu Bibiloni en Leon van Liere.
Bezocht op 16 september 2017 in Het Concertgebouw - Amsterdam.

5 reacties »

  • Hans van Verseveld zei:

    H E L E M A A L waar Laura. Een Matinee uit duizenden. Hier mankeerde nou eens H E L E M A A L niks aan.
    Samen met de Forza del Destino bij DNO twee, qua libretto totaal onbegrijpelijke Verdi’s op hoog hiveau in één week in Amsterdam.

  • Rudolph Duppen zei:

    Volledig met Laura en Hans van Verseveld eens. Platanias en Haroutounian waren van wereldklasse en de rest van de cast, koor en orkest van zeer hoog niveau.Inderdaad wat een luxe: twee geweldige Verdi’s in één week.

    De laatste Simon Boccanegra in wat toen nog de Matinee op de Vrije Zaterdag heette van de Vara was in 1966.

  • Pieter K. de Haan zei:

    Wat ben ik blij, dat ik op het laatste moment nog een plaatsje voor deze grandioze uitvoering heb kunnen bemachtigen. Zoiets maak je maar zelden mee.

  • Hans van Verseveld zei:

    Die Vara Matinee van 26.3.1966 had ook een sterbezetting met Peter Glossop als Boccanegra en Orianna Santunione als Maria/Amelia. Ugo Trama was Jacopo Fiesco en Angelo Mori als Gabriele Adorno.
    In de kleine rol van Paolo Albiani treffen we een latere grote Boccanegra aan n.l onze eigen Jan Derksen.
    12 jaar later zou Derksen een monumentale Boccanegra zingen bij De Nederlandse Opera.

  • Stefan Caprasse zei:

    “Qua libretto TOTAAL onbegrijpelijk” vind ik toch HEEL sterk overdreven.
    Verder natuurlijk spijtig dat ikzelf deze blijkbaar allebei prachtige uitvoeringen (zelden zoveel eensgezindheid over gelezen in deze kolonnen) van deze twee fantastische Verdiopera’s niet heb bijgewoond…

Laat uw reactie achter!

Hieronder kunt u een reactie geven op dit artikel.

Operaliefhebbers: wees aardig voor elkaar. Houd het taalgebruik netjes en blijf bij het onderwerp.