De vele Dido-uitvoeringen die Nederland de laatste tijd krijgt te verwerken, zijn een mooie afspiegeling van de populariteit van het werk. Geen barokopera werd zo vaak op plaat gezet als die van Henri Purcell. Basia Jaworski licht enkele opnamen uit in een discografie.

Jonge zangstudenten wekken op zaterdag 3 oktober het dorp Amerongen tot operaleven. Onder de naam Salone dell’Opera kunnen bezoekers een route door het dorp volgen, waarbij in diverse woonkamers en tuinen van monumentale panden opera-acts worden opgevoerd.

After Life van Michel van der Aa is fascinerend. Het verhaal, de beelden, de karakters: ze intrigeren allemaal evenveel. Maar om nu te zeggen dat het werk ‘richtinggevend’ is voor de toekomst van opera, gaat mij te ver. Daarvoor staat de muziek te ver af van de realiteit.

Net als Opera Zuid brengt De Nederlandse Opera in september een productie van Dido and Aeneas op het toneel. De Britse regisseur Deborah Warner mag haar enscenering uit 2006 aan het Nederlandse publiek vertonen. Malena Ernman en Luca Pisaroni zingen de hoofdrollen.

Waarschijnlijk de moeilijkste muziek die ik ooit opgenomen heb.” Zo betitelt Cecilia Bartoli haar nieuwe album Sacrificium, dat in oktober uitkomt. De diva wijdde het album aan de duizenden jongetjes die in vroegere tijden gecastreerd werden in de hoop op een succes als zanger.