Breekbaar als glas. Zo zong tenor Werner Güra gisteravond een twintigtal Schubert-liederen in het Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam. Het glas brak geen moment, de schoonheid was groots. Schubert op z’n subtielst.

Wat rond 1600 in Italië begon, is inmiddels een mondiaal fenomeen. Opera, je vindt het bijna overal. In een tamelijk roekeloze trip over de wereld worden veertig willekeurige operahuizen uitgelicht, met een kiekje en een praatje. In deel 22 het Tel Aviv Performing Arts Center.

De uitgaven van Orfeo d’Or betreffen meestal legendarische voorstellingen uit een wat verder verleden. Maar ook vandaag de dag wordt er nog goud gevonden. Een Weense live-opname van Faust uit 2009 bijvoorbeeld. Beczala, Youn, Isokoski en Eröd zingen de sterren van de hemel en het orkest onder Bertrand de Billy is zielsverrukkend.

Measha Brueggergosman geeft dinsdag 30 november een recital in de Kleine Zaal van het Concertgebouw. De Canadese sopraan zingt liederen over leven en dood van acht verschillende componisten, begeleid door Roger Vignoles.

Soms zijn er niet veel woorden nodig om een voorstelling te beschrijven. Zo kan ik over de Opus Arte-uitgave van Die Zauberflöte kort zijn: gewoon erg goed. De regie is rechttoe rechtaan, de dirigent is monumentaal en de solisten zijn top.