De ‘Internationales Opernstudio’ van het Opernhaus Zürich kreeg onlangs zijn jaarlijkse kans zich aan de buitenwereld te presenteren. Dit keer met Offenbachs ‘opéra bouffe’ Blaubart. Het resultaat was een stilistische vergissing, die meer vragen opriep dan verwachtingen schiep.

Vittorio Grigolo is hard bezig de favoriete Italiaanse tenor van Zürich te worden. Tijdens een door veel pech getroffen première van Les contes d’Hoffmann afgelopen zaterdag (13/3) was hij de ster op het toneel, met een levendig en verfijnd optreden.

Les contes d’Hoffmann wordt aangeduid als een ‘opéra fantastique’. Dat mag je bij een opname uit 1981 wel op z’n Hollands interpreteren: het is fantastisch. Plácido Domingo schittert als een hartstochtelijke Hoffmann, terwijl de Wiener Philharmoniker onder leiding van James Levine meesterlijk begeleidt.

Zo knotsgek als de operettes van Jacques Offenbach zijn, zo knotsgek is de productie die Laurent Pelly in 1997 van Offenbachs Orphée aux enfers maakte. Heerlijk. Het boeit non-stop, er wordt fantastisch geacteerd en zeer grappig gezongen. Een must voor liefhebbers van komische opera.

Vandaag heeft Arthaus Musik een uiteenlopend rijtje nieuwe opera-dvd’s op de markt gebracht. Er is werk van Humperdinck, Verdi, Offenbach en Donizetti. Ook is er een interessante documentaire over Händel verschenen.