Home » Featured, Operarecensie

Bartoli doet Händels heldinnen recht

Amsterdam16 november 2016 8 reacties

Cecilia Bartoli was dinsdagavond weer in Nederland en dat wist het publiek. De Grote Zaal van het Concertgebouw was uitverkocht en er heerste een euforische spanning voor aanvang van het concert. De Italiaanse diva stelde niet teleur.

Cecilia Bartoli. (© Decca / Uli Weber)

Cecilia Bartoli. (© Decca / Uli Weber)

Bartoli had het barokensemble Les Musiciens du Prince uit Monaco meegenomen, dat de avond opende met ‘The Arrival of the Queen of Sheba’. Vervolgens kwam de mezzosopraan onder luid applaus en gejuich de trap af. Ze nam uitgebreid de tijd om de bejubeling in ontvangst te nemen. Bartoli is overduidelijk enorm geliefd bij het Amsterdamse publiek, en deze avond zou dat niet veranderen.

Bartoli had een programma samengesteld onder de titel Händel Heroines, bestaande uit aria’s van belangrijke protagonisten uit Händels opera’s, oratoria en cantates. Het programma stak goed in elkaar. Bartoli had duidelijk moeite gedaan om de stukken goed op elkaar te laten aansluiten. Zo gaf ze met vier aria’s en de ouverture een prima samenvatting van Il Trionfo del Tempo e del Disinganno. Ook de keuze om de strijdlustige aria uit Amadigi di Gaula in te leiden met de battaglia uit Rinaldo voegde voor mij een extra dimensie toe. Het kwam ten goede aan de beleving van de muziek.

Het sierde Bartoli dat ze het orkest en de verschillende musici met solorollen alle ruimte gaf om te schitteren en ‘eigen’ applaus te ontvangen. De zangeres en de musici klapten ook met regelmaat voor elkaar, wat een mooi beeld gaf.

Er was een minimale regie tijdens de avond, wat erg viel te waarderen. Zo maakte Bartoli op verschillende momenten acterend haar entree, om expressie toe te voegen aan een aria, zoals bij ‘Scherza infida’ uit Ariodante, waarin Ariodante zijn wanhoop bezingt nadat hem verteld is dat zijn geliefde hem bedrogen heeft.

Bartoli voegde ook leuke, speelse elementen toe, zoals in de air van ‘Myself I shall adore’ (Semele), waarin ze zichzelf bewonderde in een handspiegel, die ze later inwisselde voor een smartphone, waarmee ze selfies maakte; alleen en met de concertmeester. Dit luchtige moment zorgde voor spontaan applaus en gelach in de zaal.

Dat Bartoli een prachtige stem heeft, staat natuurlijk buiten kijf, en deze avond bevestigde zij dat weer. De gehele avond zong ze voortreffelijk. Vooral bij de zachte delen was haar stem meesterlijk. Toen bij het derde da capo van ‘Lascia la spina’ (ook wel bekend in de hergebruikte vorm ‘Lascia ch’io pianga’) het piano werd ingezet, was het doodstil in de Grote Zaal en greep ze iedereens volle aandacht met haar breekbare klanken.

Op enkele momenten ontbrak het mijns inziens wel aan spanningsopbouw. In ‘Scherza infida’ had Bartoli veel meer dynamiek in haar stem mogen laten horen, om zo de spanning op te voeren. In de muziek van deze vrij lange aria draait het om de wanhoop van Ariodante, maar dat hoorde ik niet direct terug in haar stem. Het was nog steeds erg mooi, maar toch ook wat vlak.

Dit detail nagelaten was het een prachtige avond. Bartoli stal wederom de harten van het publiek. De liefde voor deze legende werd na afloop meer dan duidelijk: het applaus was euforisch en vanuit het publiek kreeg ze drie boeketten rode rozen aangeboden.

door

Händel Heroines
G.F. Händel

Uitgevoerd door: Les Musiciens du Prince onder leiding van Ada Pesch (concertmeester).
Solisten: Cecilia Bartoli (mezzosopraan).
Bezocht op 15 november 2016 in Het Concertgebouw - Amsterdam.

8 reacties »

  • Leen Roetman zei:

    “In the mood”….Over 3 dagen komt in het Concertgebouw nog zo’n diva: Joyce DiDonato
    DiDonato zingt ook Händel (6 aria’s). Knap staaltje van programmering! Ik ben benieuwd wie er gaat winnen! (Ik wacht de recensies af…)

  • Stefan Caprasse zei:

    Ga deze avond naar Joyce di Donato in Brussel…

  • Rudolph Duppen zei:

    Onvergetelijke avond. Bartoli was buitengewoon op dreef. De drie toegiften, twee van Vivaldi en één van Steffani waren verrukkelijk. We worden deze weken verwend met Händel: Parnasso in Festa, Jephta, Bartoli en DiDonato.

  • Stefan Caprasse zei:

    Ga ook volgende week in Brussel naar Bartoli…
    @Leen Roetmans: Is het de bedoeling dat iemand ‘wint’ ?

  • Leen Roetman zei:

    @Rudolph: Zo zie je dat de Amsterdamse culturele instellingen wel degelijk tot samenwerking in staat zijn: een heus Händel Festival!

  • Gert-Jan zei:

    Wat een schitterende avond! De lichte regie was een goed idee, het gevaar van een programma als dit is dat een groot deel van de tijd verstrijkt door applaus tussen muziekstukken en dat was nu niet het geval. Bartoli’s breekbare klanken deden de tijd stil staan en haar coloraturen schoten als zilveren stralen de zaal door. De Scherza infida vond ik aangrijpend, maar evenaarde niet haar bovenaardse uitvoering in het Concertgebouw in 2010, een toegift nota bene! Vastgelegd op youtube: https://www.youtube.com/watch?v=atqfqt3aDes

  • Peter Commissaris zei:

    Cecilia blijft boeien, ookal heb ik haar nu zo’n tien keer live gezien. Hoe doet een mens dat, een avondvullend programma zingen,men dan ook nog eens vier ruime toegiften, compleet met Summertime van Gershwin! In een woord, gewéldig. Ook Scherza Infida was weer bijzonder mooi, nu aangekondigd. In 2010 inderdaad in de toegift,men toen helemaal adembenemend. Mijn filmpje daarvan op youtube inmiddels meer dan 80.000 keer bekeken!

  • Shmulik Lipniski zei:

    Fantastisch, al ruim 10 jaar Bartoli niet gehoord, maar het zal zeker niet de laatste keer zijn. De bezwaren die ik soms heb (ademhaling zeer hoorbaar en nog meer) verdwenen, het orkest was super.
    Morgen DiDonato, wat een verwenerij !

Laat uw reactie achter!

Hieronder kunt u een reactie geven op dit artikel.

Operaliefhebbers: wees aardig voor elkaar. Houd het taalgebruik netjes en blijf bij het onderwerp.