Home » Buitenland, Featured, Operarecensie

Luikse Anna Bolena is weelde voor het oog

Luik16 april 2019 7 reacties

door

Met een oogverblindende nieuwe enscenering heeft de Opéra Royal de Wallonie in Luik de belcanto-opera Anna Bolena op het toneel gezet. De cast laat helaas het één en ander te wensen over.

Marko Mimica, Olga Peretyatko en Celso Albelo in Anna Bolena, rijk gekostumeerd door Fernand Ruiz. (© Opéra Royal de Wallonie-Liège)

De Italiaanse componist Gaetano Donizetti (1797-1848) had al meer dan 25 opera’s geschreven voordat hij echt grote successen begon te boeken. Het tij keerde in 1830 met Anna Bolena, zijn grootste succes tot dan toe. Geschreven voor het Teatro Carcano in Milaan, dat destijds concurreerde met de Scala, en met beroemdheden als Giuditta Pasta, Giovanni Battista Rubini en Filippo Galli in de hoofdrollen stond de opera al snel op de affiches van de grote operahuizen in Europa en Amerika.

Anna Bolena, op een libretto van Felice Romani, wordt gezien als de eerste van de zogeheten Tudor-opera’s (naast Maria Stuarda en Roberto Devereux). Het verhaal is gebaseerd op twee toneelstukken en handelt over Anne Boleyn, de tweede vrouw van Hendrik VIII, koning van Engeland van 1509 tot 1547. Boleyn werd op beschuldiging van overspel geëxecuteerd.

Uit de overlevering blijkt dat het te betwijfelen is of de beschuldiging juist was. Dat is dan ook het onderwerp geworden van de opera. Daarin beschuldigt de koning zijn vrouw omdat hij zelf een oogje heeft op Giovanna Seymour. De vermeende geliefden van Anna – Percy en Smeton, in feite onschuldig – worden samen met Anna gevangengenomen en berecht. Aan het einde van de opera wordt Anna Bolena naar het schavot geleid, terwijl ze haar echtgenoot vrijpleit van enige schuld.

Hyperrealistisch

Ondanks het grote succes van de opera drong het werk niet door tot het ijzeren repertoire. Langzaam verdween de interesse in Anna Bolena, totdat de Scala in 1957 een productie op de planken bracht met Maria Callas in de hoofdrol. Sindsdien is de opera een paradepaardje geworden voor belcantovedettes als Gencer, Sills, Sutherland, Gruberova en – recenter – Anna Netrebko en Sondra Radvanovsky.

In iedere scène had elk personage een ander mooi kostuum aan. (© Opéra Royal de Wallonie-Liège)

De Opéra Royal de Wallonie brengt de opera in een fantastische coproductie met de operahuizen van Oman, Lausanne en Bilbao. De enscenering van de Luikse intendant Stefano Mazzonis di Pralafera is een weelde voor het oog, mede dankzij het prachtige, zeer realistische decor van Gary McCann en vooral door de zeer gedetailleerde, oogverblindende en hyperrealistische kostumering van Fernand Ruiz. Zo maakt Enrico VIII zijn entree in het kostuum van het beroemde koningsportret van Hans Holbein, dat eveneens achter op het toneel staat te pronken. In iedere scène had elk personage een ander mooi kostuum aan. Hier was zichtbaar veel tijd, moeite en geld in gestoken. Een unicum in een theater anno 2019!

De kostumering en aankleding hadden wel zo de overhand dat de aandacht voor de regie verslapt leek te zijn. In het eerste bedrijf was de regie wat statisch, al stoorde me dat niet, omdat het een kans bood je extra op de muziek te concentreren. In de tweede akte werd het niet veel levendiger, tot de laatste scène, waarin Anna haar dramatische dood tegemoet gaat.

Marko Mimica

Een dergelijke enscenering – die het oog extreem prikkelt, maar verder vrij statisch is – vraagt veel van het zangersensemble. Meestal zit dat in Luik wel snor, maar in dit geval schoten de zangers naar mijn mening nu en dan tekort.

Olga Peretyatko (ooit Fiorilla in Il turco in Italia bij De Nationale Opera) zong Anna Bolena. Peretyatko heeft een soubretteachtige sopraan. Erg geschikt voor rollen als Susanna in Le nozze di Figaro. Met Anna Bolena raakt ze voor mij te veel aan de grenzen van haar stemmogelijkheden. De coloraturen in haar openingsaria beloofden nog veel goeds, maar in de dramatische scènes in de tweede akte (het duet met Seymour en de waanzinscène aan het eind) miste ze de benodigde dramatiek en werd haar hoogte iets te geknepen. Jammer, want in potentie is ze een grootse artieste met een mooie stem.

De verrassing voor mij was de Enrico van Marko Mimica. Deze jonge bas, die in november vorig jaar Don Basilio zong in Il barbiere di Siviglia bij De Nationale Opera, was hier hoorbaar beter thuis dan in het komische repertoire. Zijn sonore bas was uitstekend geschikt voor de koninklijke womanizer en had in het geheel veel overwicht. Daar kwam bij dat de kostuums zijn portrettering veel cachet gaven.

Als Olga Peretyatko (rechts) dezelfde dramatiek had gehad als Sofia Soloviy (links), was hun duet het hoogtepunt van de middag geworden. (© Opéra Royal de Wallonie-Liège)

Zijn maîtresse Giovanna Seymour werd puik gezongen door sopraan Sofia Soloviy. Als Peretyatko dezelfde dramatiek had gehad als deze Soloviy, dan was hun duet het hoogtepunt van de middag geworden. Nu was het een Donizetti-duet zoals je het vaak hoort. Het onderstreepte het belang van topzangers in dit soort werken. Dit duet moet bol staan van vuurwerk en gekletter. Jammer genoeg bleef dit uit.

Tenor Celso Albelo zong een heel softe Percy. In de traditie van Rubini paste dat prima. Hij moest helaas wel een tweetal keren forceren. Zijn aria’s waren daarnaast erg inspiratieloos geacteerd, wat ook zijn zang niet ten goede kwam.

Van de overige zangers verraste met name Maxime Melnik. Met zijn heldere tenor troefde hij de anderen met gemak af in zijn recitatieven. Luciano Montanaro, die de broer van Anna speelde en zong, had een mooie bariton.

Het geheel stond onder de bezielende leiding van de jonge Giampaolo Bisanti. Hij had het geheel goed onder controle, waarbij hij met name bij het vrouwenkoor een prachtige klank wist te creëren. Af en toe had hij wat meer dramatiek in het geheel kunnen aanbrengen. Maar wellicht was ook hij overrompeld door de prachtige aankleding?

Anna Bolena is nog tot en met 20 april te zien. Zie voor meer informatie de website van de Opéra Royal de Wallonie.

Anna Bolena
Gaetano Donizetti

Uitgevoerd door: Koor en orkest van de Opéra Royal de Wallonie onder leiding van Giampaolo Bisanti.
Solisten: Olga Peretyatko, Marko Mimica, Sofia Soloviy, Celso Albelo e.a.
Regie: Stefano Mazzonis di Pralafera.
Bezocht op 14 april 2019

7 reacties »

  • Willem zei:

    Wat een prachtige opera, top solisten, koor, orkest, decor en vooral de kleding. Olga Peretyatko geweldig.
    Dit seizoen 3 keer naar Luik gereisd, ook voor Aida en Leo Nucci. Vanuit Amsterdam via Maastricht is het ongeveer 3 uur met de trein. Ik kijk uit naar het nieuwe programma 2019-2020.

  • Maarten-Jan Dongelmans zei:

    Hendrik VIII regeerde heel wat langer dan in de recensie wordt beweerd. Hij was koning van 1509 tot 1547. De door Van Anken genoemde jaartallen slaan op de periode dat zijn tweede echtgenote Anna Boleyn zich koningin van Engeland mocht noemen (1533-1536). Zij werd opgevolgd door Jane Seymour.

  • Jordi Kooiman zei:

    Bedankt voor de correctie, Maarten-Jan Dongelmans. De jaartallen zijn aangepast.

  • Maarten-Jan Dongelmans zei:

    Jij ook weer bedankt Jordi.

  • Leendert zei:

    Een buitengewoon indrukwekkende productie en wat zag het er schitterend uit! Het was mijn eerste keer Luik, maar als deze kwaliteit de norm is voor Luik, dan zal het zeker niet de laatste zijn. En dat alles voor zegge en schrijve 8 euro (meer dan een kaartje voor een plek met visibilité limitée was er op het late moment dat ik boekte niet meer te krijgen), maar omdat enkele (vermoedelijk) abonnementhouders het in de loge waarin ik zat lieten afweten (een geluk dat mij al vaker ten deel is gevallen) zat ik vervolgens prima. De laatste keer dat ik zo goedkoop ben geweest was in Garnier voor een Capriccio met Renée Fleming (5 euro voor een plaats sans visibilité), maar ook daar viel er toen wel een mouw aan te passen.

  • Leendert zei:

    En om niet te vergeten: de voorstelling van woensdag 17 april (morgen dus) wordt rechtstreeks uitgezonden op Mezzo. Een absolute aanrader.

  • Mauricio Fernandez zei:

    Jammer dat ik zowel de voorstelling in Luik alsmede de uitzending heb gemist maar ik hoop op een herhaling op Mezzo want Bolena is een van mijn favoriete Donizetti opera’s. Dat Peretyatko niet helemaal geschikt bleek te zijn voor de hoofdrol verbaast mij niet eerlijk gezegd.Zij is een lirico leggiero en deze rol vraagt om veel meer kracht en drama. Zelfs Sutherland of Sills waren nooit echt geschikt hiervoor!

Laat uw reactie achter!

Hieronder kunt u een reactie geven op dit artikel.

Operaliefhebbers: wees aardig voor elkaar. Houd het taalgebruik netjes en blijf bij het onderwerp.