Het zijn roerige tijden rond de fameuze bühne van het Teatro alla Scala. Al voor de geplande première van de nieuwe productie  van Charles Gounods Faust op 20 oktober, met Vittorio Grigolo in de titelrol, Marina Rebeka als Marguerite en Alex Esposito als Méphistophélès,  hing er een donkere wolk boven het Milanese operahuis. Waar Faust in de opera zijn ziel verkoopt aan Méphistophélès voor de eeuwige jeugd, vechten de vakbonden en de medewerkers van La Scala tegenwoordig voor heel wat prozaïscher, maar niet minder vurig bevochten eisen: een structurele salarisverhoging van vijftien procent, kortere werktijden en een bonus. De première op de 20ste ging in ieder geval niet door en is verplaats naar de 24ste.

Staat de duivel na 20 oktober zelf buitenspel bij La Scala?

De dreigende werkonderbreking werpt een schaduw over de première die onder leiding van dirigent Daniele Rustioni en in een regie van Johannes Erath op het programma staat. Het is zeker niet voor het eerst dat de sociale onrust door de wandelgangen van Piermarini giert. Giuseppe Piermarini is de Italiaanse neoclassicistische architect die het Teatro alla Scala in Milaan heeft ontworpen. In 2024 werd pas vijf minuten na de geplande starttijd werd het Puccini-herdenkingsconcert met sterren Anna Netrebko en Jonas Kaufmann geannuleerd. Bezoekers kregen ter compensatie een glas mousserende wijn in de foyer.

Toch gaan werkelijke stakingen waarschijnlijk terug tot het najaar van 1995 toen voorstellingen van Donizetti’s Lucia di Lammermoor sneuvelden. Door een plotselinge staking van het orkest dreigde de uitvoering van Verdi’s La Traviata op 2 juni van hetzelfde jaar ook volledig in het water te vallen. Om de zaal vol boze toeschouwers te redden, besloot de beroemde dirigent Riccardo Muti op het laatste moment de opera op de piano te begeleiden terwijl de zangers zongen.

Toch gloort er een sprankje hoop voor de operaliefhebber en de recensent van Place de l’opera. Het bestuur en burgemeester Giuseppe Sala tonen zich opvallend bereid tot overleg, en de bonden lieten doorschemeren de acties mogelijk te heroverwegen als er snel concrete toezeggingen op tafel komen.

Dat de gok het waard is, staat voor mij vast: de koffers zijn gepakt en de reis naar Milaan is gepland. Mocht de duivel zijn opwachting maken en het doek een paar dagen na 20 oktober ‘gewoon’ opgaan, dan leest u hier op Place de l’Opéra uiteraard als eerste het uitgebreide verslag van Gounods Franse meesterwerk op Milanese bodem. Fingers crossed voor de kunst!

Als alles toch doorgaat zal de voorstelling op 8 november live gestreamd worden.