Opera Trionfo breekt graag lanzen. Dit seizoen introduceert het gezelschap de onbekende Rossini-opera La pietra del paragone in Nederland. Onterecht onbekend, kan ik na Trionfo’s aanstekelijke productie wel zeggen.

Zes jaar nadat Villazón en Netrebko in dezelfde productie schitterden, stonden Vittorio Grigolo en Nino Machaidze in Los Angeles op het toneel als Roméo en Juliette. Ze gaven uitstekende vertolkingen, met een aanstekelijke Domingo op de bok.

Met Kát’a Kabanová heeft Opera Zuid één van de beste operavoorstellingen van het jaar neergezet. De regie van Harry Kupfer is vakwerk ten top, de uitvoering uitstekend. Met Karin Strobos (wederom) als uitblinker.

De Reisopera’s reprise van Platée is een malle bedoening. Maar dat kun je verwachten bij deze opera. De productie speelt zich af in een pretpark, met alle bonte figuren van dien. Soms hilarisch, soms flauw, maar al met al prettig om te aanschouwen. Mét een opvallend goed orkest.

Als Lenneke Ruiten er niet was geweest, had het Orkest van de Achttiende Eeuw met de concertante productie van Die Entführung aus dem Serail een kleurloos jubileum beleeft. Maar gelukkig, ze was er wel en ze gaf met haar verbluffende Konstanze aanleiding genoeg om toch nog opgetogen naar huis te gaan.