Met veel spektakel ging de opera Legende van Peter-Jan Wagemans gisteravond in scenische wereldpremière. Het spektakel was zeker onderhoudend, maar veel dieper dan dat ging het niet. Het was mij te absurd.

Met verve opende mezzosopraan Christianne Stotijn gisteravond het Rusland Festival van het Concertgebouw. Haar recital met liederen van Tsjaikovski, Sjostakovitsj en Rachmaninoff kwam aan expressie niets tekort.

Een goede uitvoering van Die Fledermaus vereist in mijn optiek theater vol vaart en humor en een bruisend orkest. De Fledermaus van Internationale Opera Producties kwam niet vooruit, oogstte weinig lachers en moest het de hele avond met een ingeblikt orkest doen. U begrijpt de conclusie.

Zürich is voor Cecilia Bartoli een thuis, maar in operaproducties treedt ze er nog maar zelden op. Dat maakt haar optreden in Le Comte Ory een bijzondere gebeurtenis. Het Zürchner operahuis kan weer een meesterwerk bijschrijven in haar rijke Rossini-repertoire.

Die Liebe der Danae van Richard Strauss is een rariteit in het operarepertoire. De Deutsche Oper Berlin heeft een nieuwe productie van het werk gemaakt en completeert zo haar haast allesomvattende Strauss-repertoire. Een buitenkansje om dit werk te zien – al is het geen goud wat Strauss schreef.