Veni vidi vici. Plácido Domingo had het na donderdagavond kunnen zeggen. De uitverkochte Ziggo Dome (ja, u leest het goed, de enorme zaal was vol!) ging los als was het een popconcert. Terecht. Al is de maestro de jongste niet meer, zijn stem wil niets van ouder worden weten.

Hoewel hij niet helemaal fit was, ontbrak het Rolando Villazón niet aan energie, charme en lef tijdens zijn debuut in het Concertgebouw op woensdagavond. Voor een enthousiast publiek vierde hij op overtuigende wijze Verdi’s verjaardag.

Giovanni Bottesini kennen we als de man die de contrabas in het zonnetje heeft gezet. Buitengewoon mooie muziek schreef hij voor dat instrument, waar hij zelf een virtuoos op was. Wat weinigen weten, is dat hij ook opera’s en een requiem schreef. Dat laatste werk is nu bij Naxos op cd verschenen.

Het Aalto-Musiktheater Essen viert het Verdi-jaar met twee nieuwe producties: I Masnadieri en Macbeth. Opvallend genoeg beleefden beide werken hun première in 1847. Maar in tegenstelling tot Macbeth, waarmee Essen het komend seizoen zal openen, is I Masnadieri, dat afgelopen zaterdag in première ging, vrijwel vergeten. Een klein waagstuk dus, om daarmee voor de dag te komen.

Wagner, Verdi en soms ook Britten maken dit jaar met hun jubilea de dienst uit in de mondiale operawereld. In Luik vieren ze echter een ander feestje: precies tussen de geboortes van Wagner en Verdi in overleed de Luikse componist André-Modeste Grétry. Vrijdag trakteerde de Opéra Royal de Wallonie het publiek daarom op een werkelijk sprankelende en allercharmantste uitvoering van zijn Guillaume Tell.