Vanonder smeulende puinhopen bloeien aarzelend stemmen op. Is het Troje, dat daar in as is gelegd? Is het Carthago, dat zucht onder de kwade wil van een volk van tovenaars en heksen? Nee, het is Henry Purcells Dido and Aeneas, dat ten onder is gegaan aan de vernieuwingsdrift van Holland Opera.

Schotser kun je het niet krijgen. De nieuwe Lucia di Lammermoor van de Nationale Reisopera is letterlijk in kilt gestoken. Visueel een knap staaltje werk. Helaas gaat de Schotse ruit niet gepaard met theatrale en vocale diepgang.

Het gebeurt niet vaak, maar in Salzburg werd in 2011 de volledige partituur van Die Frau ohne Schatten uitgevoerd. Christian Thielemann gaf geweldig leiding en Evelyn Herlitzius schitterde als Färberin. Jammer van Christof Loy’s regie.

Yannick Nézet-Séguin op de bok, dat is een garantie voor succes. Precies twee jaar geleden topte de Canadees het DNO-seizoen met Turandot, nu vlamt hij met Don Carlo. De maestro balt een machtig drama samen, majestueus en vol grandeur. Met bovendien een paar fantastische stemmen.

Met een verrassend en sensationeel roldebuut heeft Alexandrina Pendatchanska bij het Theater St. Gallen een verrassende ‘belcantistische’ sluier over Richard Strauss’ Salome geworpen. Een productie van wereldniveau, met een fantastische Gabriele Schnaut als Herodias en kostuums van niemand minder dan Christian Lacroix.