Raehann Bryce-Davis in droomrol terug
5 september is de seizoensopening bij De Nationale Opera in Amsterdam met het tweeluik Pagliacci (Leoncavallo) en Cavalleria Rusticana (Mascagni) in de regie van Robert Carsen, met het Nederlands Philharmonisch Orkest en het Koor van De Nationale Opera. Dirigent: Andrea Battistoni.
Voor de vierde keer kan het Amsterdamse publiek genieten van mezzosopraan Raehann Bryce-Davis. Ze maakte een verpletterende indruk als de Zia Principessa in Suor Angelica en als La Frugola in Il Tabarro, in Puccini’s drieluik Il triticco in de regie van Barrie Kosky. De pers was razend enthousiast over haar. Eerder zagen we haar als Jezibaba in Rusalka* en in 2025 als Marina in Boris Gudonov. Annett Andriesen ontmoette de Amerikaanse mezzo na een repetitie.
Een band
Het is fijn om je te kunnen “anfreunden” met zangers. Dat kan als ze regelmatig terugkeren. Dat is met Reahann het geval. Je bouwt dan als publiek een band op met de zanger of zangeres en dat draagt bij aan het “stardom”. Ik denk wel eens dat dat ook met Nederlandse solisten het geval zou moeten zijn.
Bryce-Davis zingt Santuzza in Cavalleria. Een droomrol voor een mezzosopraan zegt zij zelf. “Ik ben zo dankbaar dat ik hiervoor gecast ben”. Het is haar roldebuut.
Zij is heel blij om weer in Amsterdam te zijn. Ze woont in Los Angeles met haar man, die modeontwerper is. Hij ontwerpt haar prachtige concertkleding. “Dat is een voordeel, want we kunnen ons geen heel dure galajurken permitteren, dus wat dat betreft is mijn man een geheim wapen.”
“Alles klopt hier in Amsterdam, de zorg voor de zangers, toporkest, fijne dirigent, fantastisch koor, de muzikale staf, de kostuumateliers, de grime, etc. Een geschenk om hier te werken” zegt Raehann. En dat kan ik persoonlijk na al die jaren dat ik hier in het verleden werkte zeker beamen.
Ze verblijft in een hotel op korte afstand van de Opera. Ze heeft haar hond bij zich. Die is 15 jaar en moet airco hebben en zij moet snel in het hotel kunnen zijn om de hond te verzorgen.
Studie
Wanneer wilde je operazangeres worden?
“Pas later tijdens mijn studie aan de University of Texas in Arlington, waar ik studeerde voor een Business Major. Mijn moeder was zangeres en performer in Jamaica en toen ze naar Amerika verhuisde bleef zij zingen, was koorleider en mijn zus en ik zongen in haar koor. Zij liet ons muzieklessen nemen zoals piano en viool. Ik begon dus als koorzanger. Toen ik naar College ging wilde ik graag zingen en opnieuw drong mijn moeder aan om zanglessen te nemen. Toen ik studeerde voor mijn business major kwam de gedachte om toch voor zang door te gaan. Ik mocht bij de zangafdeling voorzingen. Ik meldde me bij een docent, Soo Hong Kim en die zei: ‘Okay laat maar eens horen.’ Toen ik gezongen had viel ze van haar stoel en zei: “Wat? Business Major? Jij moet zingen!”. Zij moest mij overtuigen dat ik echt de mogelijkheden had voor een carrière en niet moest sappelen om engagementen. Zo vervolgde ik mijn studie voor zang in Arlington, niet zo heel erg gerenommeerd als conservatorium en stapte later over naar Manhattan School of Music.” In Arlington haalde zij een Bachelor of Music en aansluitend een Master of Music and Professional Studies aan de Manhattan School of Music.
Zangwedstrijden
Vanuit haar studie begon zij met het deelnemen aan gerenommeerde concoursen.
“Competities zijn van wezenlijk belang voor een jonge zanger. Je kunt jezelf in de kijker spelen. Als je niet wint is er niets aan de hand, maar als je wint gaan er deuren open voor je. Ze ontving o.a. de George London Award, won het concours van Portofino, won de Hilde Zadek competitie en kreeg een onderscheiding van het Merola Opera programme in San Francisco. Na haar eerste prijs in Portofino in 2015 zong zij meteen Leonora in La Favorita in Palermo. Met een lach: “Zo van O mio Fernando meteen de hele rol”. Ze kreeg Preziozilla in La Forza del Destino aangeboden in Toulouse via de Artistiek Directeur van Toulouse die in de jury zat.
“Elke jonge zanger zou zich bezig moeten houden met voorbereidingen voor een concours van naam. Je komt binnen als een nobody en maakt kennis met belangrijke mensen uit het vak, zangers, docenten, castingdirecteuren. Het is een directe “pijplijn” naar een carrière. Je krijgt bv kansen om in een jongerenprogramma van een groot operahuis te belanden.”
We waren het zeer eens over het nut van een concours.
Voorbeelden
Heb je favoriete mezzosopranen?
“Ja Fiorenza Cossotto, Guglietta Simionato, maar vooral Christa Ludwig, zij is een icoon. Een van de prijzen van het Hilde Zadek concours was een masterclass door mevrouw Ludwig in Karlsruhe. Ik kreeg van haar een jurk want ze vond dat ik er niet goed uitzag. Onvergetelijk”.
Zijn er mensen waaraan je schatplichtig bent?
“Jazeker, mijn moeder, Aviel Kahn (vml intendant Vlaamse Opera), die vertrouwen in mij had, Matthew Horner mijn agent bij IMG, Christa Ludwig en Joshua Winograde. Hij gaf me mijn debuut in de VS bij de LA Opera in de wereld première van Eurydice, en koos mij ook om als invaller de rol van Sara in Robert Devereux aan de zijde van Angela Meade te zingen. Aviel Cahn opende dus Europa voor me door me mijn eerste rol bij Opera Ballet Vlaanderen te geven, Josh Winograde ontsloot Amerika voor me. Het waren allemaal mensen die mij in het begin van mijn carrière vertrouwen gaven. Matthew Horner was een gamechanger voor mij. Ik was kleine en middelgrote agentschappen gewend. Er was er zelfs een die zei: “We kunnen niet voor je werken tot je ons iets geeft om te managen”. Bij IMG kwam ze in een totaal andere wereld terecht.
Een grote steun was haar college educatie als Business Major. Toen ze jong was moest ze vechten voor haar bestaan en hielp die kennis haar. Ze wist van financiën, marketing en sociale media. De laatste jaren is de zakelijke kant van het bestaan van een artist wel een onderwerp in de opleiding.
Zijn er rollen die je nog graag wilt zingen in de toekomst?
“Ik heb al bijna alle Italiaanse vrouwenrollen mogen zingen zoals Amneris, Azucena, mijn twee visitekaartjes, daarnaast La Zia, Ulrika, nu Santuzza, Eboli. Daarnaast ook Marfa in Khovanshchina, Marina in Boris Gudunov, Dalila (Samson et Dalila), de componist in Ariadne auf Naxos, Carmen, Jezibaba in Rusalka.
Zij kan zich voorstellen ooit Klytaemnestra in Elektra te zingen, maar ook Kundry in Parsifal en de Kosteres in Jenufa. “I love Sieglinde en ik kijk naar Venus. Ben zeer geïnteresseerd in het Duitse repertoire”.
De toekomst?
“De operawereld is als een oester. Je weet niet wat er komt”
Het seizoen is nog maar net van start gegaan. Bryce-Davis begint met Santuzza, later volgen Amneris in Houston, La Zia in Covent Garden, Ulrica in de Salzburger Festspiele, het Requiem van Verdi en de Kindertotenlieder van Gustav Mahler.
Zing je moderne/eigentijdse muziek?
“Ja en daar was ik best goed in. In het Hilde Zadek concours werd veel hedendaagse muziek gevraagd. Het is goed voor een jonge zanger om dat te kunnen. Operahuizen casten vaak niet meteen jonge zangers in de grote rollen, maar vaak in de moderne stukken of in de wereldpremières.
In Manhattan School of Music zong ik veel muziek van jonge componisten en dat werd zeer gewaardeerd. Voor mijn CD Evolution gaf ik een aantal compositie opdrachten. Dat werkt heel goed. Ik studeerde Baba de Turk (The Rake’s Progress) in 5 dagen in voor de Metropolitan Opera.”
Raehann zong de wereldpremière van de rol van Lizzie in Rene Orth’s Ten Days in a Mad house bij Opera Philadelphia en de rol van Big Stone in Matthew Aucoin’s Eurydice bij de Los Angeles Opera. Nieuwe muziek en muziektheater is goed voor de ontwikkeling van het muziektheater en voor de interpretatie van een zanger. Hoe breng je tekst, muziek en karakter bij elkaar in een rol.
“Dat is het moeilijkste”. Raehann citeert Dolora Zajick, Amerikaanse Verdi mezzo, die zegt: ‘In het brein van een zanger zijn twee richtingen: de analytische kant: noten, ritmes, talen, intervallen, dat is de technische kant en dan is er de belevings- en spirituele kant van de performance. Beide kanten zijn nodig en moeten bij elkaar worden gebracht’.
Raehann vervolgt: “De traditionele stukken hebben verhalen uit het verleden, die je met je eigen fantasie gaat inkleuren. De nieuwe stukken staan dichter bij je, omdat ze verhalen vertellen uit jouw belevingswereld. Je kunt zelf iets creëren zonder voorbeeld. Soms vraagt nieuwe muziek ander stemgebruik. Het is heel belangrijk voor je artistieke ontwikkeling.”
“Ik had het geluk een tijdje geleden een niet zo volle agenda te hebben. Dat gaf mij de gelegenheid nieuwe (technische) dingen uit te proberen. Ik zong een geënsceneerde versie van Das Lied von der Erde. Veel heb ik gehad aan regisseur Ann Bogart ten aanzien van techniek, beweging en uitbeelding.
Ik ben nogal uitbundig met veel toeters en bellen, maar heb geleerd om dat te doseren. De mezzorollen zijn vaak heel expressief. Ik heb vooral van Ann geleerd om rust te brengen in mijn performance. Ik heb de tijd gehad om in kleinere huizen nieuwe dingen uit te proberen en om mijzelf in mijn interpretaties tot rust te brengen. ‘Wees stil en focus op legato en voel dat de stem op zichzelf al theater is.’ Ik kon dit in praktijk brengen tijdens de Carmen-productie in Antwerpen. De hoogte is voor de dramatische mezzo vaak geen probleem maar in de laagte moet er controle zijn en bewuste inzet. Omdat ik de laagte heb krijg ik vaak die heel expressieve rollen.”
Wat vind je van moderne regie?
“Ik houd er wel van, maar excessen zijn slecht. Het moet een doortimmerd concept zijn waar je in kunt geloven. Het concept moet de inhoud dienen en niet het eigen ego van de regisseur.”
Zing je uit op repetities of markeer** je vaak?
“Ik wissel af en bouw rustig op vanaf de zitrepetitie met orkest, de orkest-toneel repetities. De laatste orkestrepetitie heb ik voluit gezongen. Nu komen de voorgenerale en de generale.”
Ben je nerveus voor de voorstellingen?
“Het is veranderd over de jaren. Er waren wel periodes van angst maar je groeit erin. De dag van de voorstelling breng ik door in stilte. Neem veel vocht tot me. Ik luister veel naar muziek die ik uitzoek passend bij het karakter dat ik moet vertolken. Bv bij Marfa heavy metal. Ook luister ik graag naar The sake of you van Jake Landau of muziek van Maria Thompson. Ik gaf hen compositie opdrachten voor mijn debuutalbum Evolution.”
Heb je een leven naast je carrière?
“Ja, ik woon heerlijk in Los Angeles, heb veel vrienden. Ik probeer vaak thuis te zijn en met mijn man uit eten te gaan, vrienden te zien en musea te bezoeken. Hier in Amsterdam heb ik al de grote musea bezocht. Den Haag is nu aan de beurt.
Maak je je zorgen over de situatie rond cultuur in de VS?
“Het is zorgelijk, naast de problemen rond diversiteit en inclusie is het naar mijn mening meer een economisch probleem voor een jonge musicus. Niemand realiseert zich hoeveel kosten wij maken: coaching, reiskosten voor audities, bladmuziek, verblijf in hotels. De honoraria worden verlaagd en er zijn minder producties. Als zangers niet in Europa werken moeten ze vaak meerdere baantjes tegelijk doen om de eindjes aan elkaar te knopen, wat de progressie van een solisten-carrière vaak in de weg staat.”
Dank voor het gesprek en ‘toi toi toi ‘ voor de première.
**Markeren is voorzichtig zijn met de stem, bv hele hoge tonen een octaaf lager zingen of alles zachtjes zingen.
Verder kijken, luisteren en lezen
*Raehann Bryce Davis maakte indruk op Franz Straatman als Jezibaba in Rusalka
Raehann Bryce Davis als Jezibaba bij De Nationale Opera
Track van de Cd Evolution: The beauty in my blackness.
De auteur
