Dit weekend was in Studio Boekman het resultaat te zien van een vijfdaagse “workshop”, zoals coach bas-bariton Christopher Purves het wilde noemen, onder de titel Humor & Horror. De betreffende leden van de Nationale Opera Studio werden uitgenodigd aan de gang te gaan met verschillende interpretatiemogelijkheden van een hen bekende aria.

Het eerder aangekondigde idee dat de zangers zouden aanhaken bij door publiek geleverde input, bleek misschien wat ingewikkeld en men koos voor een ander format. Wat we te zien kregen waren twee “audities”, en per aria twee uiteenlopende regie-mogelijkheden (totaal dus acht). Aaike Nortier, invallend voor collega Joe Chalmers (die was niet bij stem) leverde daarnaast nog een tekstverdieping aan van haar lied Animal passion (Heggie).

Daarmee was het programma of als u wilt de toegift (namelijk van de tweede versie van alle aria’s) wat aan de lange kant, maar vermakelijk was het wel. De website van DNO schrijft: “Deze sessie heeft tot doel om te laten zien hoe De Nationale Opera Studio haar jonge artiesten begeleidt in hun muzikale en theatrale ontwikkeling.” Inderdaad kregen we een goede indruk van hoe de workshop zou zijn geweest.

Audities

Na een korte uitleg door hoofd van de studio Rosemary Joshua en dus door Christopher Purves, begon sopraan Madison Horman onder begeleiding van Leonardo Moyano Ortiz aan haar “auditie” van I want magic (Previn). Met minimale middelen weet Horman ons te overtuigen dat zij goed zou zijn in deze rol. Haar spel, voor zover je daar bij een auditie van kunt spreken, heeft iets onverbiddelijks. Haar stem goed geaard en met een prettig vibrato. Eigenlijk is de performance de opmaat naar de eerste geënsceneerde versie. Maar zo als auditie boeit deze al enorm: wij stellen ons voor hoe het op het panel zou kunnen overkomen, en wat zouden we zelf beslissen als we dit zouden horen?

Later geeft één van de leden van de Studio aan hoe lastig het is met minimale middelen en in korte tijd een panel te moeten overtuigen. Daarnaast is een stuk niet in context te zien, wat eveneens een heel beperkt beeld oplevert. Toch is het goed voor te stellen dat met een dergelijke auditie Horman of ook Steven van der Linden met Lonely House (Weill) binnenloopt. Ze maken indruk door de rust waarmee ze zingen en de nuances die ze aanbrengen.

Regie

Al in de inleiding klaagt Purves over het beperkt worden van zangers door regisseurs. Een aanklacht tegen regietheater, lijkt het. Maar later blijkt dat hij vooral hoopt dat zangers zelf met hun muziek aan de gang kunnen.

Dit levert een merkwaardige paradox op: de aria of het lied mag niet door de regisseur in een bevreemdende context worden geplaats, maar mag dat blijkbaar wel door de zangers. Naast Purves had Marc Krone met de leden gewerkt aan hun spel.

Dat levert de volgende taferelen op. Horman als dakloze drugsverslaafde (kwetsbaar), en later als dominatrix met Purves als slachtoffer (weer onverbiddelijk). Van der Linden met een masker fetisj en later oprecht bang in een verlaten huis (wat beter lijkt te kloppen met de tekst). Nortier als hitsige kat (conform tekst) en reciterend achter een lessenaar. En bas Jasurbek Khaydarov als Nick Shadow, eerst cokesnuivend (op zich niet gek) en daarna als uitsmijter van de presentatie als groentemolesterende kok (totaal niet logisch, maar wel vermakelijk).

De schijnbare aanklacht van Purves tegen regisseurs die zangers regie opleggen die tot een onbegrijpelijke interpretatie leidt wordt dus verruild door een vrijpas voor zangers om met nog gekkere interpretaties te komen. Niet geheel logisch, maar in het kader van de workshop acceptabel.

Studio Boekman

Naast een (nieuwe) kennismaking met de vier zangers, was het voor mij ook een nieuwe kennismaking met Studio Boekman. De keren dat ik hier was geweest, zong men met versterking. Nu er onversterkt gezongen werd, had de Studio een bijzondere metalen galm. Toch een microfoon ergens? De Studio heeft zijn geheimen in ieder geval nog niet allemaal prijs gegeven.

Verder lezen, kijken en luisteren

Rosemary  Joshua over de Nationale Opera Studio

Eerste deel van een hele serie over de Nationale Opera Studio.