Harry van der Kamp schiep monument voor Sweelinck
Op 17 augustus stierf bas-bariton Harry van der Kamp aan een zeldzame beenmergziekte; hij werd 79 jaar.
Franz Straatman beschrijft kort de carrière van een bijzonder zanger en dirigent.
Internationaal befaamd was Van der Kamp om zijn prachtige, even sonore als heldere stem in talloze uitvoeringen van muziek uit de renaissance en de barok. In de overgang van die tijden leefde en componeerde in Amsterdam Jan Pieterszoon Sweelinck. Het verdroot Van der Kamp dat van diens monumentale composities van de 150 psalmen op Franse teksten en gezet op de zogeheten Geneefse melodiëen, vrijwel geen opnames verkrijgbaar waren.
Het prikkelde hem aan om een project op te zetten om dat complete psalmen-oeuvre op cd uit te brengen. Hij richtte in 1984 een speciaal op renaissance en barok gericht vocaal ensemble op, het Gesualdo Consort Amsterdam, met zangers uit het Nederlands Kamerkoor. Speerpunt in het repertoire Sweelinck; in 2010 werd het opnameproject afgerond: 17 cd’s, met de instrumentale composities er bij 23 cd’s. Getiteld ‘Het Sweelinck Monument’.*
Van der Kamp begon zijn vijftigjarige zangcarrière toen hij als student rechten en psychologie ging meezingen in het koor van de Vrije Universiteit in Amsterdam. Dat maakte hem wakker voor de muziek, onder meer door contacten met destijds jonge barokmusici Ton Koopman en Jaap ter Linden.
Van der Kamp stapte over naar het Amsterdams Conservatorium; hij kreeg er les van onder anderen Max van Egmond, gespecialiseerd in barokmuziek. Met barokpionier Jan Boeke behoorde hij in de zeventiger jaren tot de oprichters van het internationaal befaamd geworden Capella Amsterdam.
Ondertussen was hij met zijn stevig basgeluid toegetreden tot het Nederlands Kamerkoor, waar hij decennia zong, naast een solo-carrière in tal van barokopera’s, onder meer bij de toenmalige Nederlandse Opera. Hij zong in 1995 in L’Orfeo in de regie van Pierre Audi en in diens regie ook in de wereldpremières van Marco Polo van Claude Vivier (2000) en Alice in Wonderland van Alexander Knaifel (2001) en in Il ballo delle ingrate van Monteverdi (2007). In de regie van Guy Casiers zong hij in de Nederlandse première van Rob Zuidams Rage d’amours.
En hij werd een vaste medewerker bij de aanvoerders van de vernieuwde visie op barokmuziek, Nikolaus Harnoncourt, Gustav Leonhardt en Ton Koopman. Talloze malen zong hij solo in uitvoeringen van Bach’s muziek, cantates, en ook de passie-werken. In april, eerder dit jaar, zong hij de Matthäus Passion mee in het koor van Capella Amsterdam onder leiding van Daniel Reuss.
Zowel in het Festival van Oude Muziek als in het Holland Festival was Harry van der Kamp een veel gehoorde solist in zowel oude muziek als in hedendaagse opera’s.
in 2015 zong Harry van der Kamp bij Opera2Day. In Marieke in de de tuin der Lusten van Calliope Tsoupaki zong hij de rol van de oom van Mariken.
In het NPO-Klassiek programma Podium van 19 augustus vertelt Daniel Reuss over de betekenis van Van der Kamp. Aan het einde klinkt een fraai voorbeeld voor het grote bereik en de vocale kleur van Van der Kamps bas-bariton: ‘Schlummert ein, ihr matten Augen’, een waardige en treffende titel voor het heengaan van een bijzonder mens en zanger.
We wensen zijn vrouw Marijke, alle nabestaanden, collega’s en vrienden sterkte bij het verwerken van dit verlies.
Verder lezen, kijken en luisteren
De auteur
