Het Concertgebouw had vrijdag 22 augustus het Melbourne Symphony Orchestra (MSO) te gast. Het Australische orkest, onder leiding van Sir Andrew Davis, pakte het publiek in met de Symphonie fanstastique van Berlioz en van Richard Strauss Don Juan en de Vier letzte lieder, gezongen door sopraan Erin Wall.

Slechts twee voorstellingen van Candide waren er afgelopen week, op het Grachtenfestival in Amsterdam. Dat betekent dat heel veel mensen hem niet hebben gezien. Pech voor hen. Want wie er bij was, zag een vlotte pocketversie van de ‘comic operetta’, die de minder bekende kanten van het jonge ensemble liet zien.

In de bergen van New Mexico speelt de Santa Fe Opera ieder jaar diverse operaproducties. Dit jaar stond er voor het eerst in ruim twintig jaar weer een double bill op het programma, en een hele originele: Der Schauspieldirektor en Le Rossignol. Een ongewone maar zeer geslaagde combi.

Het leek soms wel een farce, de concertante uitvoering van Il barbiere di Siviglia bij de Robeco SummerNights, afgelopen donderdag. De castleden van de Nederlandse Reisopera benutten al hun komedietalent om het publiek in het Concertgebouw aan het lachen te krijgen. Iets waar ze met bovengemiddeld enthousiasme voor beloond werden.

Zelden werd mij zo duidelijk hoezeer je waarneming van een opera veranderd kan worden door een ongebruikelijke casting als tijdens de Rosenkavalier-productie van de Salzburger Festspiele, die vorige week in première ging. Harry Kupfer kiest voor een boeiende benadering, met indrukwekkende beelden, maar weinig emotie.