Met Parsifal geeft De Nederlandse Opera zijn seizoen zonder meer een groots besluit. Meer dan vijf uur tikt de klok, machtig mooi is het orkest en imposant zijn de stemmen. Maar traag is het ook. En statig. Eigenschappen die de toch al lange draad van Parsifal nóg verder uitrekken.

Zaterdagavond ging Waiting for Miss Monroe in wereldpremière in de Stadsschouwburg Amsterdam. De jonge regisseur Lotte de Beer gaf de opera van Robin de Raaff knap gestalte. Gelukkig maar, want van de ongenaakbare vocalen moest het werk het niet hebben.

De Deutsche Oper Berlin zette woensdag Verdi’s populaire opera Il Trovatore op het toneel. Niet het operatoneel, maar het concerttoneel. Kurt Gänzl zat in de zaal, beluisterde bewonderend Anja Harteros en Dolora Zajick, maar had toch gemengde gevoelens.

Na het bleke en vlakke half uurtje Schubert waar Mark Padmore zijn recital in het Concertgebouw gisteravond mee opende, vreesde ik een teleurstellende avond. Dat werd het echter niet. Na de pauze gooide de tenor zijn remmen los in Schuberts Schwanengesang en liet toch nog een danige indruk achter.

Onder het thema ‘Droom en Daad’ werden van 25 mei tot en met 3 juni de Operadagen Rotterdam gehouden. Iedere dag berichtte Place de l’Opera over een selectie uit het programma. Op dag tien, zondag 3 juni, zat het weer tegen en werd festivalster Kožená vervangen door Florian Boesch. Met veel succes.