Home » Nieuws, Operarecensie

Inkijk in hoe dat gaat: Becoming Traviata

13 mei 2013 4 reacties

Filmer Philippe Béziat registreerde van heel dichtbij het maakproces van een productie van La Traviata voor het festival van Aix-en-Provence in 2011, met zangeres Natalie Dessay en regisseur Jean-François Sivadier. Zijn documentaire Becoming Traviata ging donderdag 9 mei in première in diverse Nederlandse theaters.

Geen dramatische zoektocht van de zangeres naar diepe lagen in zichzelf, geen hysterische uitbarstingen tussen regisseur en soliste, geen voice-over die de spanning opvoert, geen groeiende tijdsdruk naar de première toe: het vraagt meer tekst om te beschrijven wat Becoming Traviata níet is, dan wat de documentaire wel laat zien.

Becoming Traviata toont chronologisch het werkproces tussen regisseur Jean-François Sivadier en sopraan Natalie Dessay. De Franse sopraan werkt aan de rol van Violetta in de opera La Traviata van Verdi. De vocale elementen zijn in de film nauwelijks punt van discussie; Dessay zong de rol al enkele malen voor ze ermee in Aix-en-Provence tijdens het festival van 2011 op de bühne stond.

Er is een beetje koor te zien, als de regisseur met ze werkt aan de details, en het orkest, de London Symphony, komt af en toe in beeld. Veder is bijna voortdurend de camera gericht op Dessay en haar regisseur. In een paar scènes uit de opera zien we tegenspelers als Charles Castronovo en Ludovic Tézier. Interessant om te horen hoe ze zingen als ze markeren (hun stem beperkt gebruiken) tijdens repetities.

Filmer Philippe Béziat zette zijn camera dicht op het werkproces, zorgde voor goed geluid en maakte nog wat toevoegingen in de montagekamer. Hier en daar plakte hij extra geluid onder de opname en met beelden van de regen in Aix-en-Provence en van de bouw van de voorstellingslocatie kleedde hij de documentaire aan.

Hij voegde echter geen interviews toe met de hoofdrolspelers en maakte geen gebruik van de vorm die veel reality-programma’s tegenwoordig toepassen. Daarin worden quotes van de hoofdrolspelers over de handeling heen gemonteerd. Die moeten dan inzicht geven in de beleving en de motieven van de hoofdfiguren.

Dessay en regisseur spreken beiden hun moedertaal als ze samen aan het werk zijn. Dat praat makkelijk en hun zoektocht is, zeker bij de openingsscène van de opera, heel boeiend. “Wat doe ik in deze situatie”, vraagt Dessay ergens aan de regisseur. Waarop die droogjes antwoordt: “Er is geen situatie.”

Juist het ontbreken van effectbejag en de discrete manier van werken van de documentairemaker maakt de inkijk in het werk van de zangeres en de regisseur bijzonder. Over wat ze denken kom je niet veel te weten, maar wat ze doen is goed te volgen in de bijna twee uur die Becoming Traviata duurt.

Voor wie meer dan gemiddeld geïnteresseerd is in het maken van een voorstelling, vliegt die tijd om.

Becoming Traviata is in negen steden in Nederland te zien. Zie hieronder de Nederlandse trailer:

door

4 reacties »

  • Olivier Keegel zei:

    Ik heb de film nog niet gezien, maar als ik Francois goed begrijp is het wel interessant, met een lichte tendens tot saaiheid. Op Radio 4 werd de film (ook) niet al te enthousiast besproken, omdat deze te weinig substantieel zou zijn. Operamensen gaan natuurlijk sowieso kijken, die halen er misschien toch meer uit, die zijn ongetwijfeld “meer dan gemiddeld geïnteresseerd in het maken van een voorstelling”, zoals Francois schrijft.

    Regisseur Jean-François Sivadier heeft bij voorbaat mijn hart gestolen vanwege:

    “Wat doe ik in deze situatie”, vraagt Dessay ergens aan de regisseur. Waarop die droogjes antwoordt: “Er is geen situatie.”

    Mooi!

  • Mark-Jan zei:

    Heb het onlangs in de bioscoop gezien. Mooie film, wel wat lang, en de stem van mevrouw Dessay gaat in deze fase van haar carrière soms wat op de zenuwen werken. Leuk om ook te vergelijken met bijvoorbeeld de docu over het maken van de Salzburg traviata die als bonus op de dvd is opgenomen. Compleet andere sfeer!
    Onze eigen NTR maakt trouwens ook altijd zeer interessante rapportages bij hun registraties (of losstaand daarvan zoals bij de Walkuere).

  • Mark-Jan zei:

    Oja, en ik had dolgraag meer van Castronovo gezien 🙂 mooie klank en fijn om naar te kijken. Hoop nog steeds dat zijn Nerone uit Madrid een keer op dvd wordt uitgebracht 🙂

  • Hans V. Labrand zei:

    Ik heb geboeid zitten kijken en ervoer de pauze halverwege als een storende onderbreking. De film biedt een interessant inkijkje in de totstandkoming van een operaproductie, maar laat veel vragen onbeantwoord, met name wat betreft het regieconcept. Met – naar ik meen ergens gelezen te hebben – 160 uur filmmateriaal tot moest worden teruggebracht tot minder dan 2, is dat echter onvermijdelijk. Wat mij betreft jammer dat niet meteen aansluitend het eindproduct werd getoond. Dat is trouwens wel te zien op YouTube (helaas wel verknipt In 12 clips / zoeken op ‘traviata dessay Aix’).

Laat uw reactie achter!

Hieronder kunt u een reactie geven op dit artikel.

Operaliefhebbers: wees aardig voor elkaar. Houd het taalgebruik netjes en blijf bij het onderwerp.